2011/Mar/24

- กำลังอยู่ในระหว่างตัดสินใจว่า DS หรือ SD

- ฉากต่อสู้ตอนที่เพิ่งพบหน้าวายมาก

- แม้ว่า Sam จะทำเหมือนไม่สนิทกับพี่ชาย แต่ก็มี Pet name เรียกกัน "พี่ทึ่ม" กับ "ไอ้ไก่อ่อน" (พากย์ไทย)

- ในเคสแรก ซึ่ง Dean พาตัว Sam ออกมาในตอนดึก และเคสจบลงที่ดึกของอีกว่า (คะเนได้ว่า 24 ชั่วโมง) ในขณะที่ Dean กินไป 2 มื้อ (เป็นเรื่องปกติสำหรับคนที่ Travel ติดต่อกันและไม่ค่อยมีเวลากินเท่าไหร่) แต่ Sam กลับไม่ได้กินอะไรเลย

- อาจจะเป็นไปได้ว่า เวลาอยู่ในสถานการณ์ปกติ Sam จะเครียดจนไม่อยากอาหาร ทำให้แอบคิดได้ว่า Sam เนี่ย ซีเรียสอยู่พอควรเลย

- ตอนที่ Sam ถึงผีสาวปล้ำ สูดปากซี๊ดซ๊าด ดูไม่ออกจริง ๆ ว่ากำลังเจ็บหรือกำลังเสียวอยู่วะ ตัดสินใจยากจริง ๆ

- ในใจลุ้นให้ Dean มาช่วย แอบตะโกนเสริมบทตอนที่ Dean ยิงปืนว่า "อย่ามายุ่งกับคนของกู!" (Don't mess with my man(bro), you bitch!)

- SPN เป็นอีกเรื่องที่พยายามฆ่าตัวละครหญิงที่สำคัญเพื่อผลักดันให้ตัวละครชายดำเนินเรื่องไปในทิศทางที่ต้องการและสมเหตุสมผล

- แอบนึกถึง Tokyo Babelon ที่เซย์ชิโร่ฆ่าโฮกุโตะ (First gen เหมือนอย่างที่แม่ของ Dean กับ Sam ตาย) และ X/1999 ที่ฟูมะฆ่าคามุอิ (Second gen เหมือนอย่างที่แฟนของ Sam ตาย) เป็นลูกโซ่ต่อเนื่องของการเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวละครในเรื่อง

- อยากจะรู้จริง ๆ ว่าคนเขียนบทรู้มั๊ยว่าพล๊อตอย่างงี้แม่งวายชัด ๆ

2010/Nov/14

ความจริงเกมส์นี้ไหเป๋อเห็นมานานแล้วค่ะ แต่ยังไม่มีโอกาสได้เล่นซักที พอดีเพิ่งได้แนะนำจากท่าน Anonymous เลยไปขอไฟล์จากท่าน Sarren และได้ลองเล่น

 

 

 

พอเล่นแล้วก็อยากกรี๊ดค่ะ SM และพล๊อตลึกได้สมใจดีมาก ๆ แถมตัวละครก็ยังน่ากรี๊ดอีกต่างหาก ไหเป๋อเล่นเริ่มหา Material เกี่ยวกับ Enzai ค่ะ และไปเจอบทรีวิว แต่เมื่อลองอ่านก็ต้องตกใจเมื่อคนรีวิวเกมส์เป็นผู้ชาย

 

 

 

หา?! ผู้ชายเนี่ยนะ!

 

ผู้ชายเล่นเกมส์วายฮาร์ดคอร์อย่าง Enzai ด้วยเหรอ?

 

แล้วเมื่อไหเป๋อลองอ่านรีวิวของเขา พบว่ารีวิวได้เด็ดดวงไม่แพ้สาววายตัวเป็น ๆ เลยล่ะค่ะ เลยแปลเอามาให้ทุกคนได้อ่านกัน

 

แปลจาก Staff review ใน Honest Gamers

 

Review by Zigfried
October 01, 2006
Translate by Hyperkaoru
November 14, 2010
 

 

 
 
 
"เฮ้ เจ้าหนูของนายโผล่แล้วน่ะ!"

 

ใบหน้าของผมแดงจัดในสถานการณ์นั้นด้วยเช่นกัน โชคดีหน่อยที่อีแวน หนุ่มมาดแมนผู้กล้าหาญชาญชัยได้ช่วยตะครุบผ้าขนหนูปิดส่วนนั้นไว้ จึงทำให้กาย หนุ่มน้อยที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่พ้นอายได้ทัน

 

ภาพข้างบนอาจจะตีความหมายว่าอย่างนั้นก็ได้นะ แต่ให้ผมบอกเหอะว่ามันผิด120%! ที่ถูกน่ะเหรอ อีแวนเสนอตัวอาบน้ำให้กาย แล้วกายก็ดันบ้าจี้ตอบรับ ทำให้อีแวนได้ทีลวนลามหนุ่มน้อยผู้น่าสงสาร ใช้มือจนกายต้องครางเสียงกระเส่า ต่อด้วยการหลั่งน้ำกามล้นทะลักเปื้อนตัวสองหนุ่มราวกับช๊อคโกแล๊ตเหลวร้อน ๆ (ถ้าหากว่าปกติแล้วช๊อคโกแล๊ตเหลวร้อน ๆ จะใช้ราดรดชายหนุ่มน่ะนะ)

 

และต่อจากนั้น กายก็ถูกราดด้วยช๊อคโกแล๊ตเหลวจริง ๆ โดยที่มีชายหนุ่มจิตไม่ปกติเลียไปเอาไป แต่ผมไม่ใส่ภาพประกอบให้คุณดูหรอกนะ คุณจะขอบคุณผมทีหลังก็ได้
 
 
ถ้าคุณกำลังงงอยู่ว่าทำไมผมเอาแต่พูดถึงผู้ชายมีอะไรกับผู้ชายอยู่ล่ะก็  สาเหตุมาจากเรื่อง Enzai : Falsely Accused น่ะแหล่ะ มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับ...ผู้ชายมีเซ็กส์กับผู้ชาย คนเขียนหลายคนอาจจะหัวเราะเยาะหรือทำราวกับว่าเกมส์นี้เป็นเรื่องโจ๊กนะ แต่ผมไม่ทำหรอก เกย์เซ็กส์น่ะเป็นธุรกิจมโหฬารเชียวแหล่ะ

 

Enzai เป็นเกมส์ที่คล้าย ๆ กับเกมส์ซิมส์เวอร์ชั่นที่ผู้ชายคู่กับผู้ชาย โดยที่คนเล่นจะถูกสมมติบทบาทให้เป็นเด็กหนุ่มที่ชื่อว่ากาย -- อย่าสับสนกับ กาย คาซาม่า ในLast Alert ล่ะ -- ผู้ซึ่งถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกร โชคร้ายหน่อยที่เรื่องนี้ถูกวางพล๊อตให้อยู่ในปี 1800 ซึ่งการตัดสินคดีไม่ค่อยยุติธรรมสำหรับอาชญากรเหมือนในปัจจุบัน ดังนั้นกายจึงถูกโยนเข้าคุก ที่ ๆ เขาถูกลวนลามโดยผู้คุม ล่อลวงโดยเพื่อนนักโทษ และข่มขืนโดยนักสืบวิปริต โดยที่ทนายความของเขา ผู้ที่กุมชะตากรรมที่จะทำให้เขารอดพ้นจากคุกแห่งนี้ -- ไม่ได้สนใจอะไรนอกจากการซื้อเหล้าโดยใช้เงินค่าทนายจากแม่ของกาย

 

ตอนที่กายเหยียบเข้ามาในคุกครั้งแรก ผู้คุมนำเขาไปยังห้องโถง ตะคอกอย่างรีบเร่งว่าคุกห้องไหนที่เขาจะต้องอยู่ไปตลอดชาติ ตามด้วยกิจวัตรที่ต้องตื่นนอนตอนหกโมงเช้า แต่งตัวได้ห้านาที ทำงาน กินมื้อเช้าได้ยี่สิบนาที ทำงาน มื้อเที่ยงมีเวลาแค่สามสิบนาที ทำงาน ต่อด้วยมื้อเย็น อาบน้ำวันเว้นวันสลับกับการซักผ้า ดูเหมือนจะเป็นการต้อนรับสู่คุกที่ไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ แต่ก็สมจริง กายที่ถูกโยนความผิดจนต้องเข้ามาในคุกจึงไม่ค่อยจะชอบผู้คุมที่ใจดำนัก แต่เอาจริง ๆ นะ จะว่าผู้คุมก็ไม่ได้หรอก เพราะตำแหน่งอาชญากรในคุกน่ะจะน่านับถือซักเท่าไหร่กันเชียว

 

เกมส์ยาโอยทั่วไปส่วนมากจะมีแนวโน้มที่ยัดเยียดจนเกินจริง อย่างนักสืบเกย์มีผู้ว่างจ้างเป็นเกย์ นักเรียนเกย์ในโรงเรียนที่เต็มไปด้วยอาจารย์เป็นเกย์ หรือเรื่องราวที่ดูปกติอย่างที่สุดยกเว้นแต่ทุกคนในเรื่องเป็นเกย์น่ะแหล่ะ จะพูดได้อีกอย่างก็คือนั่นเป็นเรื่องเหลือเชื่อจะมัด แต่หากว่าอยู่ในคุกน่ะอีกเรื่อง เหตุผลที่ทำให้ Enzai รอดตัวจากหลุมดำนี้ไปได้หวุดหวิดก็คือ

 

1) ในคุกชายไม่ค่อยจะมีผู้หญิงมากนัก
2) การมีอะไรกับเพศเดียวกันค่อนข้างจะเป็นเรื่องปกติในคุก

 

แม้ว่าจุดเริ่มต้นของเกมส์จะมีความสมจริงอยู่มาก แต่ Enzai ก็ยังดำเนินรอยตามมาตรฐานของเกมส์ยาโอยด้วยพล๊อต "เด็กหนุ่มผู้ไม่เกย์ล้อมรอบไปด้วยผู้ชายที่เป็นเกย์ ต่อจากนั้นก็สำนึกได้ว่าลึก ๆ แล้วตัวเองก็เป็นเกย์เหมือนกัน" นั่นค่อนข้างจะสบประมาทนะ เพราะมันพยายามสื่อว่าคุณจะ"เป็น"เกย์ได้หากคบกับพวกโฮโมเซ็กช่วล  แต่ Enzai ทำได้ดีกว่านั้นเพราะในเกมส์พยายามบอกเราว่า ผู้ชายเกือบทั้งหมดไม่ได้เป็นเกย์หากอยู่ในโลกภายนอก อย่างไรก็ตามกายเป็นกรณีพิเศษเพราะเขารู้สึกถึงอะไรที่มากกว่า ลึกกว่าการสนองความต้องการของร่างกาย เขาสัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดและความรัก ที่ตัวเขาเองก็ไม่ได้ปลื้มกับความรู้สึกนั้นมากนักหรอก แต่เขารู้ว่ามันก็เกิดขึ้นจริง

 

ในเกมส์ยาโอยแทบทั้งหมด ตัวเอกอาจจะได้มีโอกาสตกอกตกใจกับการที่ทุกคนในเรื่องเป็นเกย์กันอย่างเปิดเผย แต่กายไม่ได้มีโอกาสเอื้อให้ทำอย่างนั้น เพราะตัวเขายังต้องปลุกปล้ำกับความคิดที่ตัวเองแตกต่างจากเพื่อนคนอื่น ๆ โดยพื้นฐานแล้ว Enzai เป็นเรื่องของการค้นพบตัวเอง....ที่ขยำรวมเอาเซ็กส์ การข่มขืน และการลวนลามเข้าไปด้วยอย่างอื้อซ่า สำหรับคนที่อยากจะรู้ว่าเป็นยังไงถ้าเกิดโดนจับเข้าคุกแล้วถูกโทรมในคืนแรก Enzai คือเกมส์ที่สร้างมาเพื่อคุณ

 

นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาใน Enzai ด้วยเหมือนกัน มันเป็นเกมส์ที่คุณต้องเอาตัวเข้าไปเกี่ยวพันด้วยค่อนข้างมาก ราวกับว่าคุณกำลังอ่านนิยายที่ละสายตาไปไม่ได้ แต่บอกได้ว่ามันไม่ใช่เรื่องสนุกซักเท่าไหร่เลย ตรงที่ไม่ว่าจะเลือกทางไหนก็ไม่สามารถปกป้องความบริสุทธิ์ทางประตูหลังของกายได้ ไม่ว่าคุณจะเลือกข้อไหนกายก็ยังต้องประสบชะตาชีวิตรันทด น่าอดสู เจ็บปวด และทำให้คุณนิ่วหน้าได้บ่อยครั้ง ส่วนมากจะเกี่ยวพันถึงวัตถุแปลกปลอมและเลือดน่ะแหล่ะ ผมกล้าพูดเลยว่าใครก็ตามที่ชอบเล่นเกมส์ "ข่มขืนสาว" อย่างเกมส์ Virgin Roster ให้ลองเล่น Enzai ดู แล้วคุณจะรู้ว่าความรู้สึกของการถูกกระทำน่ะเป็นไง!

 

นอกจากพล๊อตเรื่องหลัก ๆ (ที่เกี่ยวพันถึงการพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของกาย) เกมส์ยังได้เพิ่มเติมพล๊อตเรื่องรองที่น่าสนใจเกี่ยวกับการคอร์รัปชั่นและการฉ้อฉลระหว่างสงคราม...ซึ่งแก้ปัญหาได้ภายในสองนาที พล๊อตเรื่องตรงนี้มีความลึก แม้ว่าหลังจากที่กายพ้นข้อกล่าวหาหรือหลบหนีได้แล้ว เกมส์ก็สามารถ--ควรจะ-- ดำเนินต่อไปอีก 3-4 ชั่วโมง เพื่อค้นหาคนร้ายที่แท้จริง แต่น่าเสียดายที่เกมส์นี้กลับไม่เล่นตรงนั้น และดันมันเข้าไปในบทจบที่จบภายในสองนาทีแทน

 

Enzai กระหน่ำบทจบให้เราเล่นอยู่หลายบท ซึ่งหลัก ๆ แล้วจะเกี่ยวพันกับการพิชิตใจเพื่อนร่วมคุก ผมค่อนข้างจะหงุดหงิดนิดหน่อยที่เราสามารถมีเซ็กซ์กับอีแวน นักข่าวผมบลอนด์ผู้ร่าเริงวัยสามสิบได้ ที่ผมไม่ค่อยชอบเพราะเขาหน้าตาคล้ายกับEarnest Evans ที่ไม่ใช่เกย์ จริง ๆ นะ เขาไม่ใช่เกย์จริง ๆ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะไม่ใช่เกมส์ที่ "สนุกสนาน" แต่พล๊อตและตัวละครก็มากพอที่จะทำให้ผมแอบหวังลึก ๆ ว่าชิอง เพื่อนร่วมคุกผู้น่ารักจะมองมาทางผม นั่นทำให้ผมช๊อคอยู่หน่อย ๆ เลยล่ะ เพราะผมน่ะชอบผู้หญิง ผมชอบพวกหล่อนมากกกกก โดยเฉพาะผู้หญิงเปลือย จริง ๆ แล้วที่ผมรีวิวเกมส์นี้เพราะผมถูกยัดเยียดอย่างปฏิเสธไม่ได้ให้ริวิวมันต่างหาก แต่ถึงผมจะเป็นผู้ชายที่ชอบผู้หญิงอย่างที่สุด ผมก็ยังพบว่าจริง ๆ แล้วผมอดไม่ได้ที่จะยั่วยวนตัวละครผู้ชายในเรือง!

 

นั่นรบกวนจิตใจผมไม่น้อยทีเดียวล่ะ เพราะงั้นผมถึงต้องหาทางยืนยันความแมนของตัวเองด้วยการขับรถไปยังร้านแถวบ้าน คว้าหนังสือเพลย์บอยเล่มล่าสุดแล้วกระแทกมันลงไปบนเคาน์เตอร์คิดเงิน ก่อนจะประกาศลั่นอย่างองอาจ

 

"ผมขอซื้อหนังสือโป๊เล่มนี้ครับ"

 

ผมรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองไม่น้อยที่กู้ความแมนกลับคืนมาได้... จนกระทั่งผมระลึกได้ว่า ผมรีบจัดในการพยายามยืนยันความแมนของตัวเองนั้น บังเอิญหยิบ'เพลย์เกิร์ล' มาแทน สาวแคชเชียร์ที่พยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อกลั้นหัวเราะนั่นทำให้ผมรู้ตัว ถึงตอนนั้นผมรู้สึกอายจนกระทั่งไม่ได้ประกาศแก้ตัวอะไร ได้แต่รีบออกจากร้านให้เร็วที่สุด (โดยมีหนังสือเพลย์เกิร์ลที่ผมเพิ่งซื้อมาอย่างสด ๆ ร้อน ๆ ติดมาด้วย)

 

เจ้าแม๊กกาซีนเล่มนั้นตอนนี้อยู่ใต้เตียงของผม นอนคู่กับเกมส์ Enzai โดยมีหนังสือโป๊ชายหญิงจำนวนมหาศาลกองทับไว้ ซึ่งผมซื้อมันมาถมปิดหนังสือโป๊เกย์โดยเฉพาะ อย่าเพิ่งเข้าใจผมผิดล่ะ ผมสนุกกับเกมส์ Enzai จริง ๆ นะ ผมเล่นมันทุกฉากจนกระทั่งไม่มีฉากไหนเหลือให้เล่นอีกแล้ว เพราะพล๊อตและตัวละครทำออกมาได้น่าสนใจจริง ๆ แต่ถึงงั้นก็เถอะ ผมรู้สึกเขินชะมัด ก็มันเป็นเกมส์ที่ตัวเอกถูกข่มขืนโดยผู้ชายไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบนี่นา ดังนั้นมันจึงไม่ใช่เกมส์แบบที่ผมอยากให้เพื่อนรู้ว่าผมมีมันในครอบครองหรอกน่า!

 

++++

 

ปล 1. ใครอ่านรีวิวนี้แล้วแอบกรี๊ดเหมือนกับไหเป๋อบ้างคะ ไหเป๋อไม่อยากคิดเลยว่าถ้าสมมติเพื่อนของคนรีวิวมาในห้อง และค้นห้องของคนรีวิว จากนั้นเจอ Enzai กับ Playgirl ..... โอ๊ย ไม่อยากจะคิดต่อเลยค่ะ *q*

 

ปล 2. ไหเป๋อว่าคนรีวิวชอบผู้ชายแบบ Evan ล่ะ... *จิ้น จิ้น จิ้น*

 

ปล 3. ไหเป๋อเล่นครั้งแรกได้พัศดีค่ะ แต่จริง ๆ แล้วก็แอบกรี๊ดคุณนักสืบ รู้สึกเหมือนมุราคิจากเรื่อง Yami มากๆ กับ Lusca ก็ให้ความรู้สึกโรแมนติกคอมมาดี้บวกดราม่าเข้าไปไม่น้อย กับ Jose ก็ดูเป็นเรื่องวายตามแบบฉบับดี กับพ่อหนุ่มผมเงินก็พล๊อตหนักผลัดกันเลียแผลไม่น้อยค่ะ กับ Shion ดูเป็นฉากจบที่แฮปปี้เอนดิ้งที่สุดแล้ว กับ Evan ดูโรแมนติกคอมมาดี้ไม่แพ้เพื่อนรัก Lusca ค่ะ

 

แต่จริง ๆ แล้วไหเป๋อชอบการ์ด B ที่สุดเลย ถึงการ์ด B จะไม่ได้คู่กับกาย หรือมีบทบาทมากนัก แต่การ์ด B โคตรน่ารักเลยค่ะ ไหเป๋อเล่นเกมส์ไปแล้วอยากจะกรี๊ดห้าร้อยที อ๊า อ๊า อ๊า อ๊าาาาาา

 

2010/Feb/28

หลายๆคนอาจจะคิดว่าสาววายเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกลียดสาวน้อยในการ์ตูนเป็นอย่างที่สุด พวกเธอจะรักแต่หนุ่มๆหน้าตาดีที่มีรังสีม่วงหรือไม่มีรังสีแต่ขอให้หน้าตาดีก็พอเท่านั้นแหล่ะ

 

อันที่จริงก็ไม่ผิดหรอกนะ =w=;;;

 

ไหเป๋อเป็นสาววายคนหนึ่งที่ไม่ค่อยจะชอบใจซักเท่าไหร่เวลาสาวน้อยทั้งหลายออกมาขัดจังหวะเวลาของหนุ่มๆ แต่กระนั้นก็ไม่ได้เกลียดผู้หญิงเลยทีเดียวนะ หากว่าเธออยู่ที่ทางซึ่งเราเห็นสมควร (ตัวอย่างเช่น อยู่ไกลๆจากหนุ่มๆ หรืออย่างน้อยก็ไม่พยายามเรียกร้องความสนใจจากผู้ชาย) เราก็จะรักใคร่เอ็นดูในความน่ารักของเธออยู่บ้างแหล่ะ

 

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสาวๆที่ออกมาพร้อมกับฉากเซอร์วิส (ฮา)

 

สารภาพมาซะดีๆเถอะสาวๆเอ๋ย พวกเธอก็เคยดูการ์ตูน h หรือการ์ตูนที่มีฉากเซอร์วิสมาบ้างแหล่ะ อย่ามาซึนเดเร๊ะ!

 

พูดถึงซึนเดเระที่ตอนนี้กำลังเรียกกันติดปาก ความจริงซึนเดเระมีมาตั้งแต่ยุคแรกๆเลยทีเดียว ตัวอย่างเช่นในละครไทย ดูก็รู้ว่ายัยนางเอกอย๊ากอยาก แต่ก็ยังปฏิเสธเสียงแข็ง หรือในการ์ตูน ที่ชอบเค้าจะตามราวีเวลาเค้าอยู่กับคนอื่น แต่พอเวลาจะให้สารภาพล่ะปากแข็งเชียว

 

คิดว่าหนุ่มหลายคนในที่นี้คงคลั่งสาวซึนไม่น้อย ไหเป๋อเองก็ไม่ได้เกลียดพวกเธอหรอก อันที่จริงหากว่าพวกเธอน่ารักล่ะก็บางทีก็ชอบมองอยู่ทีเดียว

 

วันว่างๆที่เค้าหยุดให้อ่านหนังสือนี่แหล่ะ เหมาะนักที่จะเอามาฟุ้งซ่าน เพราะงั้นเลยกะลองวาดสาวซึนดู!

 

ถ้าจะคิดถึงการ์ตูนเซอร์วิสล่ะก็ ในความคิดของไหเป๋อ ไหเป๋อชอบสาวๆ "หน้าประถม นมคิริโกะ" ค่ะ (ปล. คิริโกะคือนางเอก(???)ในจอมโหดกะทะเหล็ก โดยมีกฏเกณฑ์ว่า หากนมหนึ่งข้างไม่ใหญ่ไปกว่าหัวของสาวเจ้าแล้ว แปลว่าหล่อนคนนั้นนมแบน (ตรงไหนวะ?))

 

ส่วนพระเอก เอ้อ ก็คงเป็นพระเอกตามแบบฉบับแหล่ะ นายจ๋องๆ ที่เรียนไม่เก่ง เข้าสังคมไม่เก่ง แถมยังไม่มีงานอดิเรกเป็นชิ้นเป็นอัน เรื่องที่พอจะให้เพ้อฝันได้ก็คงเป็นนางเอกสาวของเรา

 

หากจะเปิดฉากมาให้อะโจ๊ะโบ๊ะเลยก็ดูไม่สมกับคาแรกเตอร์สาวซึน เพราะงั้นทำไงดีล่ะที่ทำให้สาวซึนของเราได้พบกับพระเอก เอาล่ะ ฉากคลาสสิค!

 

TADA~~~

 

 

 

นางเอกของเราถูกลวนลามโดยคุณลุงบนรถไฟ!

 

(ว่าแต่อีลุงนี่หื่นจริงๆ ล้วงลึ๊กลึก -*-;;;)

 

แน่นอน เมื่อเห็นสาวที่ตัวเองหมายปอง อีตาพระเอกจึงสวมวิญญาณหนุ่มรถไฟดอดไปช่วยสาวเจ้าทันที โดยบอกกับไอ้หื่นกามว่า หากไม่หยุด เขาจะตะโกนบอกทุกคนว่าอีลุงนี่แหล่ะมันเป็นโรคจิต!

 

ดูเหมือนลุงจะยอมหยุดโดยดีและลงสถานีที่จอดต่อจากนั้น และเมื่อทั้งสองคนออกมายังสถานีแถวโรงเรียน พระเอกเราก็ทำตามแบบฟอร์ม

 

"เป็นอะไรมั๊ย?"

 

และแน่นอน นางเอกซึนของเราคงไม่ขอบคุณด้วยเสียงหวานจ๋อย หรือส่งแก้วแอร์เมสให้กับหนุ่มของเราแน่นอน

 

"ใครขอให้ช่วยกัน ฉันกำลังจะจัดการกับมันพอดี!"

 

นางเอกสาวตอบเสียงห้วนๆ ทำเอาพระเอกของเราใบ้รับประทาน

 

และเรื่องก็บลาๆๆๆ เวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆโดยที่ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกัน แต่แล้ว แต่แล้วววว วันหนึ่งที่พระเอกเซ็งจัด และหนีขึ้นไปนอนเล่นบนดาดฟ้า สาวเจ้าก็ปรากฏตัวพร้อมกับฉากเซอร์วิสที่คุ้นตา

 

 

 

พร่วด! พระเอกสำลักเลือดกำเดากลับเข้าโพรงจมูกแทบไม่ทันเมื่อจู่ๆสาวน้อยที่แสนจะหยิ่งโผล่มาโชว์ลิงให้เห็นจากมุมที่มีเพียงตากล้องวิตรถารเท่านั้นที่จะเห็นได้

 

"ทำไมไม่เข้าเรียน"

 

หัวใจของพระเอกหนุ่มของเราเต้นระรัว หรือว่า....

 

"ก็...มาตามเหรอ?"

 

เจ้าหล่อนชักสีหน้าตามแบบสาวซึนในทันที

 

"ใครมาตามนายกันยะ!"

 

"จำเวรหยิบชีทของตัวเองไม่ได้หรือไง นายกับฉันต้องไปหยิบชีทด้วยกันสำหรับวิชาเลขของวันพรุ่งนี้ต่างหาก!"

 

หัวใจพองโตของหนุ่มน้อยแฟ่บลงไปบ้าง แต่ถึงอย่างนั้นก็ช่างโชคดีจริงๆที่เขาได้ไปหยิบชีทกับสาวในฝัน

 

ระหว่างทาง เขาแอบมองเธอหลายครั้ง เขาแอบชอบเธอมาตั้งแต่พิธีปฐมนิเทศน์ แต่จากการเฝ้ามองเรื่อยมานั้น ทำให้เขารู้ว่าเธอแอบชอบอาจารย์สอนภาษาญี่ปุ่นของพวกเขาอยู่ ซึ่งอาจารย์คนนี้เป็นอาจารย์หนุ่มหน้าตาดีที่มีเด็กสาวๆกรี๊ดกันมาก และตัวเขาก็เทียบกับอาจารย์ไม่ได้เลยซักนิด

 

"เธอโดดเรียนมาเหรอ?"

 

เขาถามเมื่อเพิ่งระลึกขึ้นได้ว่านี่ยังอยู่ในคาบเรียน

 

 

"ไม่ใช่เรื่องของนายซะหน่อย"

 

เขาเงียบไปหลังจากนั้น จนกระทั่งพวกเขาถึงหน้าห้องของอาจารย์สอนวิชาเลข เสียงงึมงำที่ดังลอดออกมาทำให้เขาจะยกมือขึ้นเคาะประตู แต่ก็ต้องชะงักเมื่อมีเสียงที่อย่างกับเสียงในวีดีโอผู้ใหญ่ที่เคยดูดังขึ้นมา

 

ใบหน้าของเขาแดงจัด ไม่กล้าหันไปมองหน้าสาวน้อยที่อยู่ข้างตัว

 

หรือว่าข่าวลือที่อาจารย์เลขมีอะไรกับนักเรียนสาวๆหรืออาจารย์สาวๆจะเป็นความจริง?

 

ชั่วขณะหนึ่งเขาลังเล แต่อีกใจหนึ่งก็อยากรู้ว่าอีกฝ่ายคือใคร เพราะงั้นเขาจึงสอดเล็บเข้าไปในร่องประตู แล้วดันมันให้เปิดออกเล็กน้อย

 

เส้นผมยาวสลวยที่เคลียสัมผัสแก้มทำให้เขารู้ว่าเธอเองก็สนใจและอยากเห็นสิ่งที่เกิดภายในห้องเช่นกัน หัวใจของเขาเต้นระทึกขึ้นมาอีกครั้ง เธออยู่ใกล้แค่นี้เอง แต่ภาพข้างหน้ากลับทำให้หัวใจของเขาหยุดเต้นเอาดื้อๆ

 

 

อาจารย์สอนเลขของพวกเขากับอาจารย์สอนวิชาภาษาไทยที่แสนจะป๊อปปูล่าร์ในหมู่สาวๆกำลังนัวเนียกัน!

 

โอ้ พระเจ้า คามิซามะ เขาไม่อยากจะเชื่อเลย

 

แต่คนที่ช๊อคที่สุดไม่ใช่เขา เป็นสาวน้อยที่แอบชอบอาจารย์คนนั้นต่างหาก

 

เธอผละออกมาจากร่องประตูก่อนจะหันหลังกลับและวิ่งสุดชีวิต ทำให้เขาวิ่งตามเธอโดยไม่ใส่ใจว่าคนในห้องจะได้ยินเสียงของพวกเขาหรือไม่

 

กว่าเขาจะตามเธอทันจนกระทั่งคว้าข้อมือของเธอได้ก็อยู่จนเกือบสุดระเบียงแล้ว

 

"ผม...ผมขอโทษ ผมเสียใจด้วยนะ"

 

ดวงตากลมโตของเธอตวัดขึ้นมามองเขาอย่างกินเลือดกินเนื้อ แต่ตอนนี้เขากลับไม่กลัวเลยซักนิดเมื่อมันชุ่มด้วยน้ำตา

 

"ไม่เกี่ยวกับนายซักหน่อย แล้วฉันก็ไม่ได้เสียใจด้วย!"

 

"คุณชอบอาจารย์อยู่ไม่ใช่เหรอ?"

 

เธอสะดุ้งไปเมื่อเขาพูดออกไป แต่ก็ยังคงชักสีหน้าโกรธเคือง

 

"จะไปไหนก็ไป อย่างนายน่ะ ไม่รู้อะไรหรอก!"

 

 

 

เขานิ่งไปซักพัก ก่อนจะพูดออกไป

 

"รู้สิ ผมเฝ้ามองคุณมาตลอดเลยนะ"

 

เธอมองเขาราวกับว่าเขาชูป้ายรายการดาราจำเป็นขึ้นมา ดังนั้นเขาจึงพูดต่อ

 

"ผมแอบชอบคุณมาตั้งแต่ตอนปีหนึ่งแล้ว"

 

คิ้วของเธอขมวดมุ่น ดวงตาเป็นสีจัด

 

"นายมันก็เหมือนผู้ชายคนอื่นๆน่ะแหล่ะ ผู้ชายน่ะทั้งสกปรกแล้วก็ลามก มองหน้าอกของฉันแล้วก็ซุบซิบกันสนุกปาก พวกนายน่ะไม่รู้หรอกว่ามันทำให้ฉันอายแล้วก็ลำบากใจขนาดไหน! พวกผู้ชายมันก็แย่เหมือนๆกันน่ะแหล่ะ!"

 

"ผมไม่ได้--- ผมไม่ใช่--- ผมชอบคุณจริงๆนะฮะ ผมชอบคุณเพราะว่าคุณยอมสละไก่ทอดในข้าวกล่องให้กับหมาข้างถนนตอนเช้าวันปฐมนิเทศน์ ทั้งๆที่มันดูไม่สบายแล้วก็สกปรกขนาดนั้น แต่คุณก็ป้อนให้มันจนถึงปาก ผมรู้ดีว่าจริงๆแล้วคุณน่ะต่างจากเด็กผู้หญิงคนอื่นๆที่เอาแต่แต่งหน้าแต่งตัว เพราะงั้น..."

 

เธอเงียบ เงียบจนเขาเป็นกังวล

 

"ผมไม่ได้อยากจะให้คุณคบกับผมเลยทันทีหรอกนะครับ แต่อย่างน้อย...ขอให้เราเป็นเพื่อนกันได้มั๊ยครับ?"

 

เธอมองหน้าเขาอย่างพิจารณา เขาจึงเดินเข้าไป

 

แต่แล้วดูเหมือนกรรมเวรอะไรจะสาปส่องก็ไม่รู้ สมุดประจำตัวนักเรียนเขาที่ดูท่าว่ามันจะขยับขึ้นมาตอนวิ่งก็หล่นปุลงกับพื้น และเปิดให้เห็นถึงรูปถ่ายที่เขาซื้อต่อมาจากเพื่อนอีกที....

 

 

 

เงียบฉี่....

 

"นาย...นายมันก็เหมือนกับคนอื่นน่ะแหล่ะ ฉันเกลียดนายที่สุด!"

 

หมัดลุ่นๆเสยเข้าให้เต็มหน้าของเขา ก่อนที่เธอจะวิ่งจากไป เหลือไว้แต่รูปถ่ายในกระเป๋าใส่บัตรประจำตัวนักเรียนของเขาเท่านั้น

 

จบ -*-;;;; อา.... เป็น Bad ending สินะ ยินดีๆ *ตบไหล่พระเอกปุๆ* คบกับสาวซึนก็ต้องทำใจอย่างงี้แหล่ะเพื่อน